بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون

پارکینسون نوعی بیماری پیشرونده عصبی است که سیستم حرکتی را تحت تاثیر قرار میدهد. در اوایل بیماری، عمده ترین علائم لرزش، سفتی و کندی حرکت است که منجر به مشکل در راه رفتن میشود.
پارکینسون بر اساس دو علامت یا بیشتر از چهار علامت اصلی بیماری مشخص می‌شود. ارتعاش و لرزش دست و پا در حالت استراحت، کندی حرکات، سختی و خشک شدن دست و پا و بدن و نداشتن تعادل این چهار علامت اصلی را تشکیل می‌دهند.
مشکلات رفتاری و تفکری نیز ممکن است جزء علائم آن باشد. در مراحل پیشرفته بیماری، فراموشی ممکن است اتفاق بیفتد. افسردگی و اضطراب در بیش از یک سوم افراد مبتلا به این بیماری دیده میشود. علت این بیماری ناشناخته است؛ اما عوامل محیطی و ژنتیکی در ایجاد آن نقش دارند. معمولاً درمان اولیه استفاده از داروهای لوودوپا و آگونیستهای دوپامین میباشد که توسط متخصص مغز و اعصاب تجویز میشوند.
گفتاردرمانی و کاردرمانی در بهبود وضعیت حرکتی، گفتار و بلع این بیماران و در نتیجه افزایش کیفیت زندگی آنان بسیار موثر است.


 پارکینسون  بیماری پارکینسون  گفتار درمانی  کار درمانی